Tag Archives: โคราช

เทคโนโลยี GPS กับการสังเกตและความจำ


สัปดาห์ที่แล้วได้มีโอกาสร่วมแรลลี่แบบไม่มีผู้จัดโดยบังเอิญ เหตุก็มีอยู่ว่าวันนั้นพวกเราเดินทางด้วยรถยนต์ทั้งหมด 4 คันไปร่วมงานของเพื่อนร่วมงานในแผนกที่ อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา ขาไปก็ยังไม่มีอะไรมากเพราะเป็นเวลากลางวัน ก็มองป้ายข้างทางบวกกับแผนที่ที่ได้มาก็พอให้ไปถึงบ้านงานได้ แม้ว่าจะต้องจอดถามและโทรถามเกือบ 10 ครั้งก็ตาม

ความตื่นเต้นมันอยู่ขากลับซึ่งเป็นเวลาที่เริ่มมืดและการมองป้ายบอกทางทำได้ไม่สะดวกแล้ว แต่เราก็ยังอุ่นใจได้เพราะหนึ่งในคณะเรามี GPS ที่ซื้อมาติดตั้งภายหลังไว้ที่รถ เราจึงสบายใจไม่ต้องศึกษาเส้นทางขากลับออกมาแล้วเพราะแค่ขับตามเขาอย่างเดียวพอ

เมื่อออกเดินทางกลับได้สักพัก เจ้า GPS ที่ว่าก็พาพวกเราไปในถนนที่ไม่ใช่ขามา เราเริ่มสงสัยแต่ก็คิดว่ามันคงพาไปทางลัดละมั๊ง ก็ขับตามกันไปเรื่อยๆ จนไกลและถนนยากขึ้นๆ เจ้า GPS นี้พาพวกเราลัดเลาะหมู่บ้านแล้วหมู่บ้านเล่า โดยไม่ขึ้นถนนใหญ่เลย ลุยถนนลูกรังฝุ่นตลบ ในที่สุดพวกเราอยู่ในอาการที่เรียกว่า “หลงทาง” ท่ามกลางความมืดและหมู่บ้านที่ไม่รู้จัก ความเครียดเริ่มเกิดขึ้น โชคยังดีที่รถพวกเรามีน้ำมันพอลุยต่อไปไหวจนในที่สุดก็กลับเข้าสู่เส้นทางหลักถนนมิตรภาพได้ตามเดิม สรุปเวลาที่เราใช้แยกจากถนนมิตรภาพไปบ้านงานประมาณ 0.5 ชม. แต่ขากลับเราใช้เวลากลับเข้าสู่ถนนมิตรภาพ 1.5 ชม.

คราวหน้าอย่าไว้ใจเทคโนโลยีจนลืมพื้นฐานการสังเกตด้วยสายตาและความจำ จำเส้นทางด้วยนะครับ

อย่าชะล่าใจกับการจองโรงแรม

คิดไม่ถึงเหมือนกันครับว่าโรงแรมที่ราคาพอเหมาะ มีเครื่องใช้ครบครัน มี ฟรี Wi-Fi มีที่จอดรถสะดวกกว้างขวาง จะมาเต็มในวันที่ผมต้องการ

เรื่องก็มีอยู่ว่าผมไปร่วมงานแต่งของเพื่อนสมัยมัธยมที่โคราช จริงๆ ก็รู้กำหนดการอยู่แล้วล่ะว่าแต่งวันไหนและเราต้องไปพักวันไหน แต่ด้วยความว่าไปกี่ครั้งก็ไม่เคยเห็นว่าจะมีอาการที่เรียกว่า “ห้องพักเต็ม” สักครั้ง ครั้งนี้ผมก็เลยเหมือนเดิมคือไม่ได้จองห้องพักไว้ล่วงหน้า และพอดีกับไปถึงแบบเกือบจวนตัวเพราะต้องการอาบน้ำแต่งหล่อก่อนไปร่วมงานเลี้ยง

เมื่อห้องพักราคาที่เราตั้งไว้เต็มเพราะมีทัวร์มาลงทำให้ผมอึ้งไปพักหนึ่ง โทรสอบถามราคาโรงแรมอื่นๆ ก็ถูกบ้าง แพงบ้าง แต่ส่วนใหญ่ต้องซื้อชั่วโมง Wi-Fi อันนี้สิสำคัญ ถึงแม้ต่อชั่วโมงจะไม่แพงมาก แต่มันก็รู้สึกอึดอัดเพราะผมอยากใช้แบบไม่ต้องมาจำกัดว่าเท่านั้นเท่านี้ชั่วโมงมากกว่า ครั้นซื้อมากไปหรือแบบเหมาวันแต่ใช้ไม่คุ้มก็เสียดายตังค์ เพราะเราก็ไม่ได้กะจะมาเล่นเน็ทแบบเอาเป็นเอาตายอยู่แล้ว

ในที่สุดผมก็ตัดสินใจพักที่เดิมที่ตั้งใจไว้ แม้ว่าจะเหลือแต่ห้องราคาแพงกว่าเดิมเกือบ 2 เท่า แต่ที่ตัดสินใจเลือกเพราะ “Free Wi-Fi”

ปล. ภาพประกอบในรูปไม่ใช่ที่ผมไปพักมานะครับ เพราะระดับผมต้อง low กว่านั้นเยอะ 555